Το νησί των συναισθημάτων

Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί
στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες
τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω.
Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει: "Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;"
"Όχι δεν μπορώ" απάντησε ο Πλούτος.
"Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα".
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε 
από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
"Σε παρακαλώ βοήθησέ με" είπε η Αγάπη.
"Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το
όμορφο σκάφος μου" της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια.
"Λύπη άφησέ με  να έρθω μαζί σου".
" Ω! Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου" είπε η λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
" Αγάπη, έλα προς τα εδώ. Θα σε  πάρω εγώ μαζί μου".
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από
τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στη στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που την βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
"Γνώση ποιος με βοήθησε;"
" Ο Χρόνος", της απάντησε η Γνώση.
" Ο Χρόνος;" ρώτησε η Αγάπη." Γιατί με βοήθησε ό Χρόνος;"
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
"Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η αγάπη".
Μάνος Χατζηδάκης

αλήθειες

Καθώς κοιτάς πίσω στη ζωή σου, θα συνειδητοποιήσεις ότι πολλές φορές όταν νόμιζες ότι είχες χάσει κάτι καλό στην πραγματικότητα κατευθυνόσουν προς κάτι καλύτερο.   Δεν μπορείς να ελέγξεις τα πάντα. Μερικές φορές πρέπει απλά να χαλαρώσεις και να έχεις πίστη ότι τα πράγματα θα πάνε καλά. Πήγαινε σιγά-σιγά και άσε τη ζωή να κυλήσει. Επειδή, μερικές φορές, οι αλήθειες που δεν μπορείς να αλλάξεις, καταλήγουν να αλλάζουν αυτές εσένα και να σε βοηθάνε να ωριμάσεις. Διάβασε παρακάτω δώδεκα τέτοιες αλήθειες...

1. Όλα είναι όπως θα έπρεπε να είναι. Είναι τρελό πως καταλήγεις πάντα εκεί που προορίζεσαι να είσαι – πως, ακόμα και οι πιο τραγικές και αγχωτικές καταστάσεις τελικά σε διδάσκουν σημαντικά μαθήματα που ποτέ δεν είχες ονειρευτεί ότι θα είχες την ευκαιρία να μάθεις. Να θυμάσαι, πολλές φορές, όταν τα πράγματα καταρρέουν, στην πραγματικότητα βρίσκουν επιτέλους τη θέση τους.

2. Δεν μπορείς να αρχίσεις να βρίσκεις τον αληθινό σου εαυτό, πριν χαθείς σε αυτόν τον κόσμο. Το να συνειδητοποιήσεις ότι έχεις χαθεί είναι το πρώτο βήμα για να ζήσεις τη ζωή που θέλεις. Το δεύτερο βήμα είναι να αφήσεις τη ζωή που δεν θέλεις. Το να κάνεις μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου είναι αρκετά τρομαχτικό. Αλλά ξέρεις τι είναι ακόμα πιο τρομαχτικό; Το να μετανιώνεις. Το όραμα χωρίς δράση είναι ονειροπόληση και η δράση χωρίς όραμα είναι ένας εφιάλτης. Η καρδιά σου είναι ελεύθερη, έχε το θάρρος να την ακολουθήσεις.

3. Είναι συνήθως ο πιο βαθύς πόνος που σε κάνει να αναπτύξεις πλήρως τις δυνατότητες σου. Είναι οι τρομαχτικές, αγχωτικές επιλογές που καταλήγουν να είναι οι πιο αξιόλογες. Χωρίς πόνο, δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή. Αλλά να θυμάσαι, ο πόνος, όπως ακριβώς και τα πάντα στη ζωή, έχει ως στόχο να μάθεις από αυτόν και στη συνέχεια να αφεθείς ελεύθερος.

4. Μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις που θα αντιμετωπίσεις ποτέ στη ζωή είναι το αν θα φύγεις μακριά ή θα κάνεις άλλο ένα βήμα προς τα εμπρός. Αν πιάσεις τον εαυτό σου σε έναν κύκλο να προσπαθείς να αλλάξεις κάποιον ή να προσπαθείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου εναντίον κάποιου που προσπαθεί να σε αλλάξει, φύγε μακριά. Αλλά, αν κυνηγάς ένα όνειρο, κάνε άλλο ένα βήμα. Και μην ξεχνάς ότι μερικές φορές αυτό το βήμα θα σε κάνει να τροποποιήσεις το όνειρο σου ή να σχεδιάσεις ένα νέο – είναι εντάξει να αλλάξεις γνώμη ή να έχεις περισσότερα από ένα όνειρα.

5. Θα πρέπει να φροντίσεις τον εαυτό σου πρώτα. Πριν γίνεις φίλος με άλλους, θα πρέπει να είσαι φίλος του εαυτού σου. Πριν αρχίσεις να διορθώνεις τους άλλους, θα πρέπει να διορθώσεις τον εαυτό σου. Πριν κάνεις τους άλλους χαρούμενους, θα πρέπει να κάνεις τον εαυτό σου χαρούμενο. Δεν λέγεται εγωισμός αυτό, λέγεται προσωπική ανάπτυξη. Μόλις βρεις μια ισορροπία μέσα σου, μπορείς να ισορροπήσεις και τον κόσμο γύρω σου.

6. Μια από τις μεγαλύτερες ελευθερίες είναι το να μην νοιάζεσαι για το τί σκέφτονται όλοι οι άλλοι για εσένα. Όσο ανησυχείς για το τί σκέφτονται οι άλλοι για εσένα, τους ανήκεις. Μόνο όταν δεν απαιτείς έγκριση από οποιονδήποτε άλλο εκτός του εαυτού σου μπορείς να ανήκεις σε εσένα.

7. Μπορεί να χρειαστεί να μείνεις για λίγο μόνος πριν συνειδητοποιήσεις ότι, αν και τα αντικείμενα από τις αποτυχημένες σχέσεις σου μπορεί να μην μοιράστηκαν ισόποσα, τα ζητήματα που κατέστρεψαν τις σχέσεις πιθανόν μοιράστηκαν. Γιατί, πώς μπορείς να σταθείς μόνος σου με αυτοπεποίθηση ή να δεις τα ίδια ζητήματα στη νεότερη σχέση σου και να μην συνειδητοποιείς τα σπασμένα κομμάτια που σου ανήκουν; Το να συνειδητοποιείς τα ζητήματά σου και να τα αντιμετωπίζεις, θα σε κάνει πολύ πιο ευτυχισμένο άτομο μακροπρόθεσμα, από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.

8. Το μόνο πράγμα που μπορείς να ελέγξεις απόλυτα είναι το πώς θα αντιδράσεις στα πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Όσο περισσότερο μπορείς να προσαρμοστείς στις καταστάσεις της ζωής, τόσο πιο ψηλά θα ανεβαίνεις και τόσο πιο γρήγορα θα είσαι σε θέση να ανακάμψεις από τις πτώσεις.

9. Κάποιοι άνθρωποι θα σου πουν ψέματα. Να θυμάσαι, ένας ειλικρινής εχθρός είναι καλύτερος από έναν φίλο που ψεύδεται. Δείξε λιγότερη προσοχή σε αυτά που οι άνθρωποι λένε και περισσότερη προσοχή σε αυτά που κάνουν. Οι ενέργειες τους θα σου δείξουν την αλήθεια, η οποία θα σε βοηθήσει να μετρήσεις την πραγματική ποιότητα της σχέσης σας σε μια μακροπρόθεσμη βάση.

10. Αν επικεντρωθείς σε αυτά που δεν έχεις, ποτέ δεν θα έχεις αρκετά. Αν είναι ευγνώμων για αυτά που έχεις, θα καταλήξεις να έχεις ακόμα περισσότερα. Η ευτυχία δεν βρίσκεται ούτε στις ιδιοκτησίες, ούτε στον χρυσό. Η ευτυχία κατοικεί στην ψυχή. Η αφθονία δεν είναι το πόσα έχεις, είναι το πώς αισθάνεσαι για αυτά που έχεις. Όταν παίρνεις τα πράγματα για δεδομένα, η ευτυχία φεύγει μακριά.

11. Ναι, έχεις αποτύχει στο παρελθόν. Αλλά μην κρίνεις τον εαυτό σου από το παρελθόν, δεν ζεις εκεί πια. Απλά επειδή δεν είσαι εκεί που θα ήθελες να είσαι σήμερα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα είσαι εκεί κάποια μέρα. Μπορείς να μετατρέψεις τα πάντα γύρω σου εν ριπή οφθαλμού κάνοντας μια απλή επιλογή – να σηκωθείς, να προσπαθήσεις ξανά, να αγαπήσεις και πάλι, να ζήσεις ξανά και να ονειρευτείς ξανά.

12. Ναι, τα πάντα θα πάνε καλά. Ίσως όχι σήμερα, αλλά τελικά. Θα υπάρξουν στιγμές που φαίνεται ότι όλα όσα θα μπορούσαν να πάνε στραβά, πάνε στραβά. Και μπορεί να νιώθεις σαν να είσαι κολλημένος εκεί για πάντα, αλλά δεν θα είσαι. Σίγουρα, ο ήλιος σταματάει να λάμπει κάποιες φορές και μπορεί να βρεθείς σε μια τεράστια καταιγίδα ή δύο, αλλά τελικά ο ήλιος θα βγει και θα λάμψει και πάλι. Μερικές φορές εξαρτάται από εμάς, να μείνουμε όσο το δυνατόν πιο θετικοί γίνεται, ώστε να καταφέρουμε να δούμε και πάλι τις ακτίνες του ήλιου μέσα από τα σύννεφα.

 

 ΠΗΓΗ: pinnokio.gr

καλοκαιράκι

Καλοκαιράκι στην πόλη, Αύγουστος
 με λιγότερη κίνηση
 με ένα αεράκι να δροσίζει αυτούς που έμειναν πίσω 
με ήσυχα βραδάκια
 με την Αδριανού, το Μοναστηράκι και τον Κεραμικό γεμάτο κόσμο
 λες όλοι είναι εδώ, κανένας δεν πήγε διακοπές
 με τους δρόμους άδειους χαίρεσαι να οδηγείς
 με ένα φεγγάρι γεμάτο ρομαντισμό
 τα περισσότερα μαγαζιά στο κέντρο  κλειστά ‘’λόγω διακοπών’’
 το μεσημεράκι ζέστη πολλή, να μην μπορείς να σταθείς έξω 
με το μετρό να έχει αραιώσει τα δρομολόγιά του
 και να περιμένεις δέκα λεπτά της ώρας για το επόμενο 
με τα πάρκα και τα καφέ, το βραδάκι ,γεμάτα από αυτούς που έμειναν στην πόλη
 γλυκιά όμορφη Αθήνα
 περιμένεις το Αυγουστιάτικο φεγγάρι να φωτίσει πίσω από τη ακρόπολη
 καλό υπόλοιπο καλοκαιριού

Ελένη Παπακωνσταντίνου

έχω φίλο στο FACEBOOK;

Ανακοίνωση στο μετρό χθες το πρωί:

Εξαφανίστηκε κορίτσι 13 χρονών από τα Σπάτα, φοράει ρούχα  κλπ, κλπ, παρακαλούμε όποιος γνωρίζει κάτι να ειδοποιήσει  την αστυνομία κλπ κλπ.

Και ευτυχώς η αστυνομία έχει τώρα τη δυνατότητα να εντοπίζει τα κινητά τηλέφωνα και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα βρήκαν τα ίχνη του κοριτσιού. Από τα Σπάτα έφτασε στην Καβάλα. Φοβερό! Να συναντήσει αυτόν που γνώρισε στο FACEBOOK, φοβερό! Να θεωρεί φίλο της κάποιον που γνωρίζει μέσα στον υπολογιστή, φοβερό! Να έχουν  τα παιδιά μας  φίλους άγνωστα άτομα, που ποτέ δεν συνάντησαν, ποτέ δεν είδαν από κοντά, ποτέ δεν  άγγιξαν το ένα το άλλο, ποτέ δεν έπαιξαν μαζί.

13^ων χρονών  παιδί   να έχει  σελίδα στο FACEBOOK;

 Μήπως σαν γονείς θα πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε και να δίνουμε περισσότερη προσοχή στο μεγάλωμα των παιδιών; Ποιος έχει την ευθύνη ενός παιδιού μέχρι να ενηλικιωθεί; Μήπως την έχουν οι γονείς και το έχουν ξεχάσει; Μήπως τους βολεύει να μην ασχολούνται με την φροντίδα και το μεγάλωμα των παιδιών, που είναι 24^η υπόθεση;

Μήπως τους βολεύει να είναι το παιδί μπροστά από έναν υπολογιστή και να μην τους ζαλίζει με ερωτήσεις και αντιρρήσεις και μαλώματα; Μήπως είναι δύσκολο να ασχοληθούμε με τα παιδιά γιατί τώρα έχω δουλειά και δεν προλαβαίνω, γιατί όλο ερωτήσεις είναι και που να κάθεσαι και να μιλάς τόση ώρα και να εξηγείς, γιατί τα παιδιά όλο αντιρρήσεις είναι, ας του πάρω λοιπόν το κινητό που μου ζητάει, ας του πάρω τον υπολογιστή να μη με ζαλίζει όλη την ώρα.

Είναι μεγάλη ευθύνη να φέρεις στον κόσμο και να μεγαλώσεις ένα παιδί. Όταν όμως το αποφασίσεις θα πρέπει να είσαι ο γονιός που χρειάζεται. Ο γονιός που θα είσαι δίπλα να το ακούσεις, να αφουγκραστείς τις αγωνίες του, να ακούσεις τα όνειρά του, να το στηρίξεις στα δύσκολα, να φροντίσεις να έχει καλή υγεία, σωματική και ψυχική, να  είσαι κοντά στη χαρά αλλά και στη λύπη, να είσαι εκεί όταν σε χρειάζεται. Όταν μεγαλώνει, όταν έχει απορίες, όταν δεν έχει φίλους γιατί στο σχολείο το κοροϊδεύουν, γιατί μεγαλώνει και δεν γνωρίζει το νέο του σώμα, γιατί  τώρα χτίζει τον εαυτό και θέλει να είσαι εκεί όταν σε χρειάζεται, γιατί θέλει να το επαινείς αλλά να του βάζεις και όρια, γιατί δεν γνωρίζει τον εαυτό του και σε θέλει για καθρέφτη του.

Είναι κρίμα νεαρά παιδιά , τα παιδιά μας ,να μην έχουν ανθρώπους δίπλα τους και να ψάχνουν φανταστικούς ανθρώπους μέσα στο  INTERNET για να έχουν φίλους και παρέα.

Ελένη Παπακωνσταντίνου

μια ιστορία

Με ένα γυάλινο βάζο, μερικές πέτρες, λίγα βότσαλα και άμμο, ακόμη δυο τρεις μπιρίτσες ένας καθηγητής Φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του έχοντας έναν και μόνο σκοπό: Να γεμίσει το βάζο μπροστά στους μαθητές του. Κάθε φορά, όμως, σταματούσε και τους ρωτούσε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» Μέχρι που έγινε ενοχλητικός με τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις του και οι μαθητές άρχισαν να… απορούν με το παράξενο «πείραμά» του! «Είναι μια διδακτική ιστορία για τη ζωή», τους είπε γελώντας. Και μόνο στο τέλος, όλοι κατάλαβαν τι ακριβώς εννοούσε…
Ο καθηγητής πήρε στα χέρια του ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει στην αρχή με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλες ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από την τσάντα του μερικά μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε στα χέρια του λίγη άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά που υπήρχαν ανάμεσα στις πέτρες και στα βότσαλα.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:
- Ναι είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε δύο μπουκάλια μπίρες, τις άνοιξε και άρχισε να τις αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.
Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας: η οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.
Τα βότσαλα είναι δευτερεύοντα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας: σπουδές, δουλειά, σπίτι, αυτοκίνητο, μικρές πολυτέλειες. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.
Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα: τα πολύ μικρά της ζωής.
Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας.
Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας… Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα! Ξεχωρίστε τις προτεραιότητές σας.
Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας, όμως, ρώτησε:
- Καλά, η μπίρα τι αντιπροσωπεύει;
Και ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
- Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΙΓΟΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΠΙΡΙΤΣΕΣ.

μάνα

Μάνα, μανούλα,μαμά
χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου.
Αυτή η λέξη  έχει μέσα της πολύ πολύ αγάπη, πολύ τρυφερότητα,
μεγάλες αγκαλιές, νανουρίσματα, τραγούδια,δημιουργία, ανάπτυξη,
χαρά, μεγάλη καρδιά, φροντίδα  αλλά και αγωνίες, ξενύχτια, κούραση.
Χρόνια πολλά μάνα.
σ' ευχαριστώ
Ελένη Παπακωνσταντίνου

άνοιξη

Άνοιξη. Η πιο όμορφη εποχή. Με τη γη να ξαναζωντανεύει. Τα λουλούδια να ανθίζουν.

Πανέμορφα. Χαρά Θεού. Ο κήπος στο εξοχικό να μοσχομυρίζει.

Χρειάστηκε βέβαια δυο σαββατοκύριακα να καθαρίσουμε, να σκαλίσουμε, να ξεβοτανίσουμε.

Όταν πήγαμε το προηγούμενο  σαββατοκύριακο δεν ξέραμε από πού να αρχίσουμε.

Λουλούδια, αγριόχορτα, και ζιζάνια όλα ένα. Απελπιστήκαμε.  Η δουλειά μας φαινόταν βουνό.

Μετά σιγά- σιγά  χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα εργαλεία , με αγάπη και υπομονή

αρχίσαμε να ξεριζώνουμε τα παράσιτα, να σκαλίζουμε και να ποτίζουμε την τριανταφυλλιά,

το αγιόκλημα, την πασχαλιά.

Βγάλαμε τα αγριόχορτα  που φύτρωσαν γύρω από  τις ελιές, από την αμυγδαλιά από την αχλαδιά. Κάναμε πραγματικά πολύ καλή δουλειά. Εκεί που δυσκολευτήκαμε πραγματικά ήτανε να μπορέσουμε να περιορίσουμε τον κισσό. Ο κισσός είναι ωραίο φυτό για φράχτης, απλώνεται όμως όπου μπορεί και σκαρφαλώνει σε όποιο δέντρο βρίσκεται δίπλα του.

Έχει τόση δύναμη μέσα του που νομίζεις πως θέλει να κυριαρχήσει σε όλον τον κήπο.

Καθώς καθάριζα  θυμήθηκα το μικρό πρίγκιπα του Αντουάν Εξυπερύ που γράφει

για τα μπαο μπάμπ.

 ‘’Τα μπαομπάμπ ανήκουν στα κακά φυτά. Αν ασχοληθείς  μαζί τους  πολύ αργά , δεν μπορείς ποτέ να τα ξεριζώσεις και να απαλλαγείς απ’ αυτά. Είναι ζήτημα

πειθαρχίας λέει ο μικρός πρίγκιπας. Όταν τελειώσει κανείς την πρωινή του τουαλέτα, πρέπει να κάνει με επιμέλεια την  τουαλέτα του πλανήτη. Πρέπει αν μην παραλείπει να ξεριζώνει τακτικά τα μπαομπάμπ, από τη στιγμή που θα τα ξεχωρίσει από τις τριανταφυλλιές, με τις οποίες μοιάζουν πάρα πολύ, όταν είναι πολύ μικρά. Είναι μια εργασία πολύ βαρετή, μα εύκολη.’’

Πόσα μπαομπάμπ έχουμε μέσα στο μυαλό μας, μέσα στη ζωή μας που μας χαλάνε την

καθημερινότητα και τη ζωή μας ολόκληρη;

Πόσο πειθαρχημένοι είμαστε για να μπορούμε να καθαρίζουμε σε καθημερινή βάση ότι αρνητικό  έρχεται στη ζωή μας;

Εάν με μεγάλη επιμέλεια καθαρίζω τον κήπο και το σπίτι για να καλοδεχτώ  την άνοιξη, πόση καθαριότητα χρειάζεται να κάνω μέσα μου, για να απαλλαγώ από τις αρνητικές σκέψεις και συμπεριφορές;

Είναι καιρός , πιστεύω, να αρχίσουμε να αγαπάμε και να προσέχουμε τον εσωτερικό μας κήπο που είναι ο εαυτός μας. Ό,τι ακριβό  και πολύτιμο έχουμε.

Καλή άνοιξη.

Ελένη Παπακωνσταντίνου

η αγάπη

Μίλησέ μας για την αγάπη, είπε η Αλμίτρα.
Σήκωσε το κεφάλι του, κοίταξε τον κόσμο, κι απλώθηκε βαθιά η σιωπή. Με φωνή μεγάλη μίλησε.
Σαν σε  καλεί η αγάπη, ακολούθα τη, αν και τα μονοπάτια της είναι τραχιά και δύσβατα.
Σαν σ' αγκαλιάσουν τα φτερά της αφέσου, ακόμα κι αν σε πληγώσει το σπαθί που κρύβει στα φτερά της.
Όταν σου μιλήσει πίστεψέ την, παρόλο που η φωνή της θα σκορπίσει τα όνειρά σου σαν τον άνεμο το βορινό, που κήπους ερημώνει.
όπως σε στεφανώνει, έτσι θα σε σταυρώσει η αγάπη. Όπως σε μεγαλώνει έτσι θα σε κλαδέψει.
Όπως σκαρφαλώνει στην κορφή για να χαιδέψει τα τρυφερά βλαστάρια σου που ριγούν στον ήλιο,
έτσι κατεβαίνει ως τις ρίζες σου, για να ταρακουνήσει την προσκόλλησή τους στη γη.
Σε  θερίζει σε δεμάτια, σε αλωνίζει και σε ξεσταχιάζει. Σε κοσκινίζει για να σ' απαλλάξει απ' τη φλούδα, σ' αλέθει και σε ζυμώνει, ώσπου να μαλακώσεις.
Κατόπιν σε ρίχνει στην ιερή φωτιά, καθαγιασμένος άρτος να γενείς στο άγιο δείπνο του Θεού.
Όλα αυτά θα κάνει η αγάπη, ώστε να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιά σου. Με τούτη τη γνώση κομμάτι θα γενείς στην καρδιά της Ζωής.
Αν, όμως, απ' το φόβο σου μόνο την ειρήνη και την ευχαρίστηση της αγάπης αναζητήσεις, τότε
κάλυψε τη γύμνια σου και βγες από τ' αλώνι της αγάπης. Πέρνα σ' εκείνον τον κόσμο που δεν έχει εποχές. Εκεί γελάς, όχι μ' όλο σου το γέλιο. Εκεί κλαις, όχι μ' όλο σου το κλάμα.
Η αγάπη τίποτα δε δίνει παρά μόνο τον εαυτό της. Τίποτα δεν παίρνει παρά μόνο τον εαυτό της.
Δεν κατέχει μήτε κατέχεται. Η αγάπη αρκείται στην αγάπη.
Όταν αγαπάς μην πεις " ο Θεός ενοικεί στην καρδιά μου". Πες " Υπάρχω μέσα στην καρδιά του Θεού".
Μη σκεφτείς οτι μπορείς να κατευθύνεις την αγάπη. Αν εκείνη σε κρίνει άξιο, θα κατευθύνει το
δικό σου μονοπάτι.
Η αγάπη δεν έχει άλλη πεθυμιά από την ολοκλήρωσή της. Αν αγαπάς, όμως, κι οι ανάγκες φέρνουν
επιθυμίες, ας είναι τούτες οι επιθυμίες σου.
Λιώσε και κύλα σαν το ρυάκι, που μουρμουρίζει το τραγούδι του στη νύχτα.
Γνώρισε τον πόνο, όπως και την τρυφερότητα. Πληγώσου από την ίδια τη γνώση της αγάπης.
Μάτωσε πρόθυμα και χαρούμενα.
Ξύπνα την αυγή με φτερωμένη καρδιά κι ευχαρίστησε μια μέρα αγάπης ακόμη.
Αναπαύσου το μεσημέρι και στοχάσου πάνω στην έκσταση της αγάπης.
Γύρνα σπίτι το βράδυ μ' ευγνωμοσύνη.
'Επειτα κοιμήσου με μια προσευχή για τον αγαπημένο στην καρδιά σου κι έναν ύμνο στα χείλη σου.
ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

θέλω

θέλω να με ακούς χωρίς να με κρίνεις
θέλω τη γνώμη σου χωρίς συμβουλές
θέλω να με εμπιστεύεσαι χωρίς απαιτήσεις
θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν' αποφασίζεις για μένα
θέλω να με προσέχεις χωρίς να με ακυρώνεις
θέλω να με κοιτάς χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα
θέλω να με αγκαλιάζεις χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ
θέλω να μου δίνεις ζωντάνια χωρίς να με σπρώχνεις
θέλω να με υποστηρίζεις χωρίς να με φορτώνεσαι
θέλω να με προστατεύεις χωρίς ψέματα
θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλεις
θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν
να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις
θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς
να βασίζεσαι πάνω μου
χωρίς όρους.

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ
''Ιστορίες να σκεφτείς''

γνώση

Μολονότι οι εκτάσεις γης μπορούν να κληροδοτηθούν,
δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο με τη γνώση και τη σοφία.
Ο πλούσιος άνθρωπος μπορεί να πληρώσει άλλους να κάνουν 
τη δική του δουλειά, αλλά είναι αδύνατο να σκεφτεί κάποιος
άλλος εκ μέρους του ή να αγοράσει οποιαδήποτε μορφή
προσωπικής καλλιέργειας.
- Σάμιουελ Σμάιλς (1812 - 1904 )

είμαι αισιόδοξη

Πόσο αισιόδοξη είμαι;

Είμαι αισιόδοξη

όταν κοιτάζοντας μια εικόνα βλέπω τα όμορφα πράγματα

όταν έχω την απόλυτη πεποίθηση ότι καλά πράγματα συμβαίνουν και τα αρνητικά έρχονται για να με κάνουν πιο δυνατή και ακόμα πιο αισιόδοξη

όταν δεν καταθέτω τα όπλα αλλά επιμένω με θετική σκέψη

όταν βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο

όταν το εμπόδιο με εξιτάρει να το υπερπηδήσω παρά να τα παρατήσω

όταν δεν πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό αλλά προσπαθώ να βρω πιθανές λύσεις στο θέμα που με απασχολεί

όταν δεν κάθομαι άπραγη σε μια γωνιά περιμένοντας να λυθούν τα θέματα μόνα τους δια μαγείας

όταν τα θετικά μου συναισθήματα είναι βοηθοί στις δύσκολες στιγμές

όταν ρισκάρω και δεν μένω απαθής

όταν βλέπω την ομορφιά και όχι την μιζέρια

όταν στην προσπάθεια βλέπω μπροστά μου την επιτυχία και όχι την αποτυχία

όταν στο τέλος της μέρας μετράω τα θετικά γεγονότα

όταν βλέπω τη ζωή σαν ένα καθημερινό θαύμα

όταν  χαίρομαι να δημιουργώ

όταν είμαι χαρούμενη που υπάρχω

Ελένη Παπακωνσταντίνου