2 Μαΐου 2011

αυτοεκτίμηση

Είμαι εγώ.
Σ’ όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος ακριβώς σαν κι εμένα. Υπάρχουν άνθρωποι που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι ολότελα όμοιος με μένα. Επομένως, ότι προέρχεται από μένα είναι απόλυτα δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα.
Μου ανήκει ότι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και τις σκέψεις του, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματά μου, όποια κι αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκαρδίωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός. Το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά ή λαθεμένα. Η φωνή μου δυνατή ή σιγανή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους.
Δικές μου είναι όλες οι φαντασιώσεις, τα όνειρά μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.
Δικοί μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου και όλες μου οι αποτυχίες και τα λάθη μου.
Επειδή σε μένα ανήκει όλος ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ βαθιά, στενά μαζί του. Έτσι μπορώ να τον αγαπώ και να’ μαι φίλος μαζί του, με όλες τις πλευρές του. Μπορώ λοιπόν να βάλω όλον τον εαυτό μου να δουλέψει για το συμφέρον μου. Μερικές πλευρές του εαυτού μου με βάζουν σε απορία, το ξέρω, και άλλες μου είναι τελείως άγνωστες. Όσο όμως διατηρώ φιλικές σχέσεις μαζί του και τον αγαπάω, μπορώ με θάρρος και ελπίδα να αναζητώ λύσεις για τα αινίγματα και τρόπους για να ανακαλύψω πιο πολλά πράγματα για μένα.
Όπως κι αν μοιάζω κι αν φαίνομαι, ότι λέω και κάνω, ότι σκέφτομαι και αισθάνομαι σε οποιαδήποτε στιγμή, όλα αυτά είμαι εγώ. Κι αυτό είναι κάτι αυθεντικό και δείχνει πού βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή.
Όταν αργότερα εξετάσω πώς έμοιαζα και πώς φαινόμουν, τι έκανα και τι είπα, τι σκέφτηκα και πώς αισθάνθηκα, κάποια σημεία μπορεί να είναι ακατάλληλα. Μπορώ να τα πετάξω τα ακατάλληλα και να κρατήσω όσα αποδείχτηκαν κατάλληλα και να βρω κάτι καινούριο για να αντικαταστήσω ότι πέταξα.
Βλέπω, ακούω, αισθάνομαι, σκέπτομαι, λέω και πράττω. Έχω τα εργαλεία  που χρειάζομαι για να επιζήσω, να’ μαι  κοντά με τους άλλους, να’ μαι  παραγωγικός, να καταλαβαίνω και να βάζω σε τάξη  μες στο νου μου το πλήθος των ανθρώπων και των πραγμάτων έξω από μένα.
Είμαι κύριος του εαυτού μου και επομένως μπορώ να τον οργανώσω.
Είμαι εγώ και είμαι πολύ εντάξει.

Από το βιβλίο  της Βιρτζίνια Σατίρ
 - Πλάθοντας Ανθρώπους -

18 Απριλίου 2011

ευχές

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα, Καλή Ανάσταση
και Καλό Πάσχα ευχόμαστε σε όλους.
Με υγεία, αγάπη,
χαρά, χαμόγελα,
 αισιοδοξία, θετικές σκέψεις και
χαρούμενη  διάθεση.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

1 Απριλίου 2011

Καλό μήνα

καλή πρωταπριλιά

Ξεκινάει σήμερα ένας μήνας όμορφος, χαρούμενος, λαμπερός, γεμάτος χρώματα .
 Το κόκκινο και το λιλά της ανεμώνης, το κίτρινο  της μαργαρίτας και το άσπρο 
από τα άνθη της αμυγδαλιάς και της βερυκοκιάς, καλωσορίζουν  την άνοιξη  που έρχεται
 όμορφη και χαμογελαστή.
Να βάλουμε και μείς τα καλά μας για να  καλωσορίσουμε την άνοιξη.
Καλές, χαρούμενες αισιόδοξες σκέψεις , θετικά συναισθήματα και ένα μεγάλο
χαμόγελο παρ’ όλο που συμβαίνουν  τόσα δυσάρεστα γεγονότα γύρω μας.
 Να κάνουμε τη διαφορά .
Να δημιουργήσουμε αντίσταση με τη θετικότητα, το χαμόγελο, τις  αισιόδοξες σκέψεις.
Καλό μήνα,

Ελένη Παπακωνσταντίνου

23 Μαρτίου 2011

για τα παιδιά......


** μωρό κρατώντας στην αγκάλη μια γυναίκα ζήτησε.
Μίλησέ μας για τα Παιδιά.
Κι  εκείνος αποκρίθηκε.
Δεν είναι παιδιά σας τα παιδιά.
Γιοι και κόρες είναι της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Τα βοηθάτε να ‘ρθουν στη ζωή, αλλά δεν έρχονται από εσάς.
Ζουν μαζί σας, αλλά δε σας ανήκουν.
Δώστε τους την αγάπη σας, όχι τις ιδέες σας.
Τις δικές τους ιδέες έχουν.
Στεγάστε το σώμα τους, όχι την ψυχή τους.
Η ψυχή τους ενοικεί στον οίκο του μέλλοντος, εκεί που δεν
μπορείτε να πάτε μήτε στα όνειρά σας.
Προσπαθήστε να τους μοιάσετε, μη θελήσετε να σας
μοιάσουν.
Η ζωή πίσω δεν τραβά, δε σταματά στο χθες.
Εσείς είστε τα τόξα. Από σας θα πετάξουν μπροστά τα
παιδιά σας σαν  βέλη ζωντανά.
Ο τοξευτής κοιτάζει το στόχο πάνω στο μονοπάτι του
απείρου. Σας λυγίζει δυνατά, για να φύγουν γοργά και
μακριά τα βέλη του.
Δεχτείτε χαρούμενα το λύγισμα στο χέρι του Τοξευτή.
Εκείνος αγαπά τα βέλη που τοξεύονται, αγαπά όμως
και το δυνατό το τόξο.**

KAHLIL GIBRAN   Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

14 Μαρτίου 2011

ενα γράμμα

Αγαπημένη μου,
Θα έδινα ολόκληρη  την ψυχή μου αυτή  τη στιγμή για να σου πω πόσο σ’ αγαπώ. Ανοίγοντας την καρδιά μου, με όλη την αγάπη που σου έχω, θα ήθελα να σου πω ότι όταν σε σκέφτομαι, κανένα αρνητικό συναίσθημα δεν έρχεται μέσα στο μυαλό μου, γιατί είσαι παιδί μου και ο γονιός, εγώ στην  προκειμένη περίπτωση, το μόνο που νοιώθω για σένα είναι αγάπη. Όμως είμαι από τη θέση του γονιού που βλέπω σε σένα τα καλά στοιχεία που έχεις, την πρόοδό σου, το πόσο όμορφη και προκομμένη είσαι στη ζωή σου. Δεν ψάχνω να βρω τα πλην σου, να σταθώ στις αδυναμίες σου, να στεναχωρηθώ για κάποιο λόγο που μου είπες.
Από την άλλη μεριά σε καταλαβαίνω και σε νοιώθω απόλυτα αν έρθω από τη δική σου θέση, από τη θέση του παιδιού. Υπήρξα και γω  παιδί και καταλαβαίνω και κατανοώ ότι από το γονιό περιμένουμε το τέλειο, το απόλυτο, το σίγουρο, το θεϊκό, τα πάντα.
Όταν αποφάσισα να σε φέρω στον κόσμο, ήμουνα και γω σίγουρη ότι είχα όλα αυτά τα προσόντα. Ότι δεν επρόκειτο να στεναχωρήσω τα παιδιά μου όπως εγώ είχα πληγωθεί και είχα στεναχωρηθεί όταν ήμουν παιδί. Μάταια, γιατί την πληγή την κουβαλούσα μέσα μου. Όση προσπάθεια και να έκανα δεν μου έβγαινε όλο αυτό που ήθελα να σου δώσω. Έπρεπε πρώτα να το δώσω στον ίδιο μου τον εαυτό.
Η ζωή υπάρχει για να ωριμάζουμε, μεγαλώνοντας, γνωρίζοντας και αγαπώντας πρώτα τον εαυτό, πρώτα εμάς τους ίδιους.
Μαζί  με σένα, που μεγάλωνες καρδούλα μου, μεγάλωνα και γω. Με αγωνίες, χαρές, λύπες, γέλια για να καταλάβω ότι αν δεν υπάρχει η γνώση, δημιουργείς πληγές χωρίς να το καταλαβαίνεις. Και τώρα καταλαβαίνω ότι σου έχω δημιουργήσει πολλές πληγές τις οποίες όμως όσο εσύ τις κρατάς και δεν τις διώχνεις , τόσο αυτές υπάρχουν και σε βασανίζουν.
Μέσα από την ψυχή μου, αγαπημένη μου, σου ζητώ να με συγχωρέσεις. Να αφήσεις χώρο δηλαδή μέσα στην καρδιά σου για το γονιό που από άγνοια νόμιζε ότι έκανε το καλύτερο.
Και να με συγχωρέσεις όχι για να νοιώσω εγώ καλύτερα, αλλά για να φύγει από μέσα σου αυτός ο θυμός που σε βασανίζει σήμερα. Και είναι εύκολο αν  αφήσεις τις βαλίτσες του θυμού που κουβαλάς. Αν  συνειδητά  τις αφήσεις στο πεζοδρόμιο και συνεχίσεις τη ζωή σου χωρίς αυτές. Θα νοιώσεις ελεύθερη αν συνειδητά αφήσεις να φύγει από πάνω σου όλο αυτό το βάρος.
Σ΄αγαπώ

Ελένη Παπακωνσταντίνου

1 Μαρτίου 2011

δύναμη-Αγγελική δύναμη

 Τι είναι δύναμη;
Στον κόσμο που ζούμε υπάρχει η δύναμη σε πολλούς τομείς.
Δύναμη σωματική, συναισθηματική, πνευματική, κοινωνική,οικονομική, προσωπική, τεχνολογική,
ονειρική, αγγελική, συμπαντική…………...
Μπορεί άραγε να ορισθεί η δύναμη; Άλλοι απαντούν ναι και άλλοι όχι. Σημασία έχει η αίσθηση,
αυτό το συναίσθημα εσωτερικής δύναμης που μας κυριεύει, όταν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε προβλήματα, αντιξοότητες σε διάφορους τομείς της ζωής μας, στην υγεία μας, στη δουλειά μας ,
στα οικονομικά, στα προσωπικά μας………….
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως η μεγαλύτερη πηγή ενέργειας και δύναμης πηγάζει από μέσα μας, από την ψυχή μας, την καρδιά μας, το μυαλό μας.
Όλοι θυμόμαστε και νοσταλγούμε τις καλές αναμνήσεις της ζωής μας, που φωτίζουν το μυαλό μας και γλυκαίνουν την καρδιά μας…….......................
Αυτό είναι  μια δύναμη, η δύναμη της εστίασης στα θετικά της ζωής μας.
Θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος ‘’φτάνει μόνο αυτό;’’
΄Όχι βέβαια………......................
Να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι μας, υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι με τα ίδια ή παρόμοια προβλήματα…………..
Δεν είμαστε μόνοι μας υπάρχουν οι Άγγελοι…………………….
Οι άγγελοι του ουρανού ή της γης είναι παρουσίες-οδηγοί στη ζωή μας. Μας δίνουν σιγουριά, παρηγοριά, ασφάλεια.
Αυτά τα γοητευτικά πλάσματα που έγραψε γι αυτά η λογοτεχνία, ύμνησαν θρησκευτικά κείμενα, μίλησαν λόγοι επωνύμων………….. ας τους αφήσουμε να φωτίσουν το δρόμο μας, ας απλώσουμε το χέρι μας στο φύλακα-άγγελό μας για να δοκιμάσουμε τις χαρές που μπορούν να μας προσφέρουν στη ζωή μας.
Μας προσφέρουν την δύναμη ψυχής που έχουμε σ’ αυτή  την δύσκολη εποχή που διανύουμε.
Πίστη, αγάπη, ειρήνη, εσωτερική γαλήνη, παράμετροι σαν μουσικές νότες σε κλίμακα  solfez που μας δείχνουν οι φτερωτοί φίλοι μας για να βρούμε την εσωτερική δύναμή μας.
Δύναμη αγάπης και γνώσης που ξεκινάει από μέσα μας και απλώνεται στους δικούς μας και σ’όλο τον κόσμο, μέσα από την προσφορά ενός καλού λόγου, διάθεση χρόνου, υλικής προσφοράς κ.α. προς τους γύρω μας.
 Έτσι η συνταγή της δύναμης  λειτουργεί μέσα από την καθημερινότητα της  ζωής μας ‘’ωσάν οι ουρανοί ήταν επί της γης’’.
Ας ζήσουμε έτσι βρίσκοντας την δύναμη να ξεφύγουμε από το βασανιστικό, προσωπικό μας’’εγώ’’ και πρόβλημα, ανοίγοντας την καρδιά και την αγκαλιά μας στους άλλους, σε όλους και σε εμάς………………….

Ελένη Ζηλεμένου

20 Φεβρουαρίου 2011

Για τα παιδιά

Να γράψω για τα παιδιά πρέπει πρώτα να βρω το παιδί που έχω εγώ μέσα μου,
για να θυμηθώ, να μη ξεχάσω………………….........................................................
Να θυμηθώ πως ήταν όταν εγώ ήμουν το μικρό παιδάκι που χαιρόταν και γέλαγε και έβλεπε όλον τον κόσμο μια αγκαλιά.
Να θυμηθώ  πως άνοιγα την αγκαλιά μου να αγκαλιάσω  τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου χωρίς φόβο, χωρίς ενοχές, χωρίς πώς και γιατί.
Να θυμηθώ πως κοίταζα τον κόσμο με τα μεγάλα  καστανά μου μάτια και ένοιωθα δέος για όλα τα πράγματα που έβλεπα για πρώτη φορά. Για το μεγάλο δένδρο που είχαμε στην αυλή και που αργότερα έμαθα ότι λέγεται κορομηλιά, για το χιόνι που έπεφτε και τα έκανε όλα με μιας άσπρα, για τα παιχνίδια που παίζαμε με τα άλλα παιδιά στη γειτονιά. Για τα παιχνίδια που δεν άξιζαν τίποτα γιατί ήταν πέτρες , ξύλα, παλιά κουρελάκια για να φτιάχνουμε τις κούκλες μας, όμως που για μας ήταν σπουδαία.
Να θυμηθώ, να μην ξεχάσω το παιδάκι που ακόμα είναι μέσα μου, που γέλαγε και ήταν ξένοιαστο, που χαιρόταν και έτρεχε και έπαιζε και έπεφτε και χτυπούσε και πάλι σηκωνόταν και  ξεχνούσε. Το παιδάκι που έδινε αγάπη χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα, χωρίς να φοβάται να δώσει, να αγαπήσει, να γελάσει, να χαρεί.
Να θυμηθώ την ασφάλεια που ένοιωθα στην αγκαλιά της μαμάς, στην αγκαλιά της οικογένειας. Ήταν η φωλιά μου, είχα τη θέση μου, κανένας δεν μπορούσε να με πειράξει.


Αυτό το μέρος τους εαυτού  μου δεν πρέπει να το ξεχνώ όταν θέλω να έρθω σε επαφή με ένα παιδί, να  επικοινωνήσω  μαζί του, να καταλάβω τι αισθάνεται, τι θέλει, τι χρειάζεται, τι ανάγκες έχει, όταν θέλω να είμαι γονιός όταν θέλω να είμαι δάσκαλος.
Δεν μπορείς να λες σε ένα παιδί ότι δεν το αγαπάς. Το αποπροσανατολίζεις, δεν το καταλαβαίνει, χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Γιατί την αγάπη τη θεωρεί δεδομένη.
Μην του την παίρνεις γιατί δημιουργείς έναν ανασφαλή ενήλικα.
Δεν μπορείς να λες σε ένα παιδί ότι είναι χαζό, ηλίθιο, άχρηστο. Δημιουργείς  τις βάσεις για έναν ενήλικα που δεν πιστεύει στον εαυτό του.
Δεν μπορείς να πεις σε ένα παιδί να μην ονειρεύεται, ότι είναι φαντασιόπληκτο.
Του  αφαιρείς την μοναδικότητά του, το κάνεις να είναι εσύ ή να ψάχνει να βρει άλλα πρότυπα για να μοιάσει.
Μη κάνεις ένα παιδί  να νοιώθει ξένο στο σπίτι και στην οικογένεια. Ανοίγεις το δρόμο σε έναν έφηβο και έναν ενήλικα να ψάξει αλλού την αίσθηση του ανήκω. Σε  παρέες και εθισμούς που είναι καταστροφικοί.
Στέκομαι δίπλα σε ένα παιδί και το ακούω σαν ενήλικας να μου λέει:
Με βοηθάς σε παρακαλώ να μεγαλώσω, να αναπτυχθώ, να δημιουργήσω τη δική μου
προσωπικότητα.

Ελένη Παπακωνσταντίνου

12 Φεβρουαρίου 2011

εφηβεία

 το θαύμα …………………… και ο φόβος …………………………
Μία δύσκολη περίοδος της ζωής του ανθρώπου, είναι η εφηβεία. Την μία μέρα είσαι παιδί, χαρούμενο, γελαστό και  ξένοιαστο  και την άλλη μέρα, σαν κύμα κακοκαιρίας, απελευθερώνεται τόση ενέργεια που δεν ξέρεις τι να την κάνεις και πώς να συμπεριφερθείς.
Τη μια μέρα είσαι υπάκουο και υπομονετικό  παιδάκι και την άλλη μέρα σε ενοχλούν οι πάντες και τα πάντα και δεν δέχεσαι κουβέντα. Η διάθεση  αλλάζει. Το λεξιλόγιο αλλάζει, υπάρχει παράξενη και αδέξια συμπεριφορά.

Εφηβεία είναι μια μεταβατική περίοδος στη ζωή κάθε ανθρώπου. Κατά την εφηβεία τίποτα δεν μένει στην ουσία στη θέση του. Το άτομο αλλάζει εσωτερικά και εξωτερικά.
Απελευθερώνεται τόση ενέργεια που το παιδί δεν ξέρει πώς να τη διαχειριστεί.
Να προσθέσουμε  εδώ την ανάγκη που δημιουργείται εσωτερικά για ανεξαρτητοποίηση, απόκτηση αυτονομίας και ταυτότητας, τις προσδοκίες   από το ίδιο το παιδί και το περιβάλλον του για κοινωνική επιτυχία.

 Εργαλεία χρήσιμα κατά  την περίοδο της εφηβείας είναι:
Το παιδί να έχει υπομονή, προσοχή, αγάπη, αυτογνωσία, να μπορεί να χειρίζεται τις απογοητεύσεις και τις συγκρούσεις, να αρχίσει να γίνεται υπεύθυνο άτομο να  παίρνει το μάθημα που του δίνει η κάθε εμπειρία στη ζωή.
Να μπορεί να  επικοινωνεί με τους γονείς του. Να μιλάει  για τους φόβους του, τις ανασφάλειές του, τα σχέδιά του για το μέλλον. Να κατευθύνει  την  ενέργειά του σε σωματική άσκηση, χειρονακτική εργασία, εθελοντισμό.

Οι γονείς  να μπορούν να ακούσουν το παιδί χωρίς  να βγάζουν τους δικούς τους φόβους, τις δικές τους ανασφάλειες, τις δικές τους αγωνίες. Χωρίς  να το κρίνουν και να του δίνουν συνέχεια συμβουλές. Να υπάρχει αγάπη, αποδοχή της αξίας του εφήβου. Να μη ξεχνούν τα δικά τους  εφηβικά χρόνια. Να είναι δίπλα στα παιδιά τους ευέλικτοι, ειλικρινείς, ξεκάθαροι βοηθοί και οδηγοί .Να έχουν την δύναμη και τη θέληση να δημιουργήσουν το χώρο και τις προϋποθέσεις ώστε να μπορέσει ο έφηβος να απλώσει τα φτερά του, να μεγαλώσει, να μπει στον κόσμο των ενηλίκων χωρίς ανοιχτές πληγές, χωρίς προβλήματα.
Να δώσουν χώρο και χρόνο στον έφηβο να δημιουργήσει την δική του προσωπικότητα.

Το τέλος του ταξιδιού τελειώνει με επιτυχία όταν  ο έφηβος ξέρει να χειρίζεται την εξάρτηση, την ανεξαρτησία του, την αλληλεξάρτηση. Όταν έχει αυτοεκτίμηση, όταν ξέρει τα όριά του, όταν επικοινωνεί σωστά, αναλαμβάνει ευθύνες και ρισκάρει για το νέο, για το άγνωστο.

Ελένη Παπακωνσταντίνου

28 Ιανουαρίου 2011

Νομίζω ότι...


Το *Νομίζω * είναι μία λέξη που τη χρησιμοποιούμε τόσο 
συχνά που εάν σταματήσουμε λιγάκι και σκεφτούμε  τι κυριολεκτικά σημαίνει, θα μας  προβληματίσει  πάρα  πολύ.

*Νομίζω * είναι η γνώμη  μου, η πεποίθηση  που έχω εγώ για κάτι.  Είναι η δική μου αλήθεια για τα γεγονότα, όχι  η  πραγματικότητα ή και η αλήθεια  ενός άλλου  ανθρώπου.
Έχουμε την τάση να  νομίζουμε, να κάνουμε  υποθέσεις για τα πάντα. Κάνουμε υποθέσεις για το τι κάνουν  οι άλλοι  ή  τι σκέφτονται, το παίρνουμε προσωπικά και μετά τους κατηγορούμε και αντιδρούμε.
Νομίζω ότι…. και  βλέπουμε μόνον ότι  θέλουμε να δούμε και ακούμε ότι θέλουμε να ακούσουμε.
Δεν αντιλαμβανόμαστε πώς έχουν  τα πράγματα. Φανταζόμαστε ……. υποθέτουμε πως…….  νομίζουμε  ότι ………  η αλήθεια είναι αυτό που εμείς υποθέσαμε σαν αληθινό.
Φοβόμαστε ή δεν μας περνάει καν από το μυαλό, να ζητήσουμε  διευκρινήσεις, πιστεύουμε ότι αυτό που σκεφτόμαστε είναι το σωστό,υπερασπιζόμαστε την * αλήθεια  μας * και κάνουμε τους άλλους να είναι λάθος.

Νομίζω ότι… κάνω υποθέσεις.... στις σχέσεις σημαίνει ότι ψάχνω για προβλήματα.
Συχνά νομίζω ότι ο σύντροφός μου ξέρει τι σκέφτομαι, τι μου αρέσει ποιες είναι οι ανάγκες μου
και δεν  χρειάζεται να του πω τι θέλω.

Νομίζω ότι …….  θα κάνει αυτό που θέλω, επειδή με γνωρίζει πολύ καλά. Εάν δεν κάνει αυτό που νόμιζα ότι θα έπρεπε, νοιώθω πληγωμένη, θυμώνω απογοητεύομαι και  πιστεύω ότι  εκείνος δεν είναι αντάξιος των προσδοκιών μου, δεν μ’ αγαπάει, δεν με καταλαβαίνει.

Νομίζω ότι…. κάνω υποθέσεις ….με οδηγεί σε πολλές δυσκολίες, σε πολλά προβλήματα και  σε  έλλειψη επικοινωνίας με τους ανθρώπους που αγαπώ.

Ο τρόπος για να μην νομίζεις ότι….. για να μην κάνεις υποθέσεις...... είναι να ρωτάς.

Αν κάτι θέλεις, κάτι χρειάζεσαι, ζήτησέ το. Αν κάτι δεν καταλαβαίνεις  ρώτησε.
Διευκρίνισε τι εννοεί ο άλλος, όταν γίνετε μια συζήτηση. Πες τις ανάγκες σου και  τι πραγματικά  νοιώθεις, τι εννοείς, τι θέλεις , τι περιμένεις.
Με σωστή επικοινωνία δεν νομίζουμε ότι…… δεν υποθέτουμε πως…….. ακούμε  την αλήθεια του άλλου, λέμε τη δική μας αλήθεια.

Ελένη  Παπακωνσταντίνου

19 Ιανουαρίου 2011

Εμπνεύσεις......

Εμπνεόμαστε ……………………………………
 και μελετάμε τις σκέψεις και τις σημειώσεις…………………..
 που  άφησαν άλλοι  οδηγοί κάνοντας το ταξίδι ……………..
που λέγεται  ζωή……………………………………..


Κάποιοι από τους οδηγούς αυτούς  μου δίδαξαν πως υπάρχουν
πολλοί δρόμοι για να φτάσει κανείς…………………………………………
 αμέτρητες προσεγγίσεις………………………………………………………….
χιλιάδες τρόποι………………………….. δεκάδες μονοπάτια ……………
που μας οδηγούν στη σωστή κατεύθυνση.
Χόρχε Μπουκάι

Η φαντασία είναι πιο σπουδαία από τη γνώση. Η γνώση έχει όρια,
Η φαντασία περικλείει όλον τον κόσμο.
Αϊνστάιν

Το σήμερα είναι το αύριο για το οποίο ανησυχούσες χθες…………………….
 και όλα είναι καλά…………………………………………….

Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος τη στιγμή που αποφασίζει να είναι……….
Βολταίρος

Περισσότερο ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που ονειρεύονται……………….
 όνειρα…………………………….. και είναι έτοιμοι ……………………………………
να πληρώσουν  το τίμημα ……………………….. για να τα κάνουν αληθινά

Η ζωή δεν είναι για να βρεις τον εαυτό σου……………………………………….
είναι για να δημιουργήσεις τον εαυτό σου…………………………………………

Ότι βρίσκεται  μπροστά σου και ότι βρίσκεται γύρω σου σύγκρινέ το με ότι
βρίσκεται μέσα σου……… ………………………….
Έμερσον

Η ποιότητα ξεκινάει από μέσα μας και μετά βρίσκει το δρόμο προς τα έξω….
Bob  Moawad

Το κουράγιο είναι αντίσταση στο φόβο…………………………………………..
 κυριαρχία του φόβου…………………………………….. όχι απουσία   φόβου……..
Mark Twain

Η φαντασία είναι τα πάντα……………………………
Είναι μια πρόβα της ζωής που θέλουμε να  έλξουμε …………………………………

Τα πιο σπουδαία πράγματα…………………….. είναι αόρατα στα μάτια……….
Antoine Exupery 

……….οδοδείκτες που με βοηθούν  όταν χάνω το δρόμο……

Ελένη  Παπακωνσταντίνου

11 Ιανουαρίου 2011

Ευτυχισμένο το Νέο έτος !

Και πείτε φίλοι και συνοδοιπόροι μας ότι  το Νέο έτος είναι Ευτυχισμένο…!
Εμείς θα είμαστε;

Από τι εξαρτάται;
Τι μας λείπει για να είμαστε ευτυχισμένοι;
Τι δεν έχουμε; Τι δεν αναγνωρίζουμε ότι έχουμε;
Tι δεν αποδεχόμαστε;
Ποιανού απόφαση δε σεβόμαστε ή αμφισβητούμε;
Πως σαμποτάρουμε τον εαυτό μας;
Πότε θα πάρουμε αυτό που κάθε χρόνο ευχόμαστε;

Ίσως…
Όταν  αποφασίσουμε ότι είμαστε άξιοι, ικανοί, ευλογημένοι να ευτυχήσουμε από το σημείο που είμαστε και όχι περιμένοντας να  έχουμε περισσότερα…χρήματα, ανέσεις, αποκτήματα, αναγνώριση, νιάτα, ομορφιά…

Όταν  αποφασίσουμε να στραφούμε στα εσωτερικά κοιτάσματα χρυσού που έχουμε μέσα μας και να αφεθούμε στην  εσωτερική μας γαλήνη και ευτυχία!

Τώρα! Σήμερα! Αυτό το έτος!
Ευτυχισμένο το Νέο έτος !

Ελένη Καψή 

3 Ιανουαρίου 2011

Καλή χρονιά 2011

¨¨Κάθε νέα χρονιά όλοι δίνουμε ευχές για ένα νέο ξεκίνημα.
Ευχόμαστε να πραγματοποιηθούν τα όνειρά μας,
να έχουμε υγεία,ευτυχία,αφθονία χαρά.........

Το νέο ξεκίνημα, τα όνειρα, η υγεία, η ευτυχία ,η αφθονία , η χαρά,
είναι έννοιες εν δυνάμει που ενώ υπάρχουν και όλοι τις

χρησιμοποιούμε  με μεγάλη ευκολία τις μέρες των γιορτών,
μόλις αρχίζουμε και μπαίνουμε στην καθημερινότητα και στη
ρουτίνα, είναι σαν να τις ξεχνάμε ή να περιμένουμε κάποιος
άλλος να αναλάβει την ευθύνη .

Για να έχουν αυτές οι λέξεις αξία και νόημα και για να μπορέσουν να
λειτουργήσουν στη δική μας ζωή, θα πρέπει  να είναι επιλογή μας.
Να είναι επιλογή μας , κάθε μέρα,όλες τις μέρες του χρόνου να
είμαστε συνειδητά ευτυχισμένοι, να έχουμε υγεία, να κάνουμε
τα όνειρά μας πραγματικότητα, να είμαστε χαρούμενοι.

Επιλέγω συνειδητά είναι τέχνη.
Ειναι μια κίνηση που θα πρέπει να γίνεται με αγάπη,φροντίδα
και σεβασμό για τον υπέροχο αυτόν άνθρωπο που είμαι.
Με αγάπη και σεβασμό για τις επιθυμίες και τα όνειρά μου.
Με αγάπη και σεβασμό για τα θέλω μου.

Επιλέγω συνειδητά σημαίνει να γνωρίζω οτι την κάθε
μέρα που ζω, την ορίζω εγώ και όχι οι άλλοι.

Επιλέγω συνειδητά σημαίνει οτι  έχω την ευθύνη της
ύπαρξής μου.

Καλή Χρονιά,  με αγάπη

Ελένη Παπακωνσταντίνου

26 Δεκεμβρίου 2010

ευχές

Καλές γιορτές σε όλους μας  με αγάπη φανερή και εκδηλωμένη!

Νοιώθω πως το μόνο που χρειαζόμαστε οπωσδήποτε για να περάσουμε καλά και να χαρούμε είναι να δείξουμε την  αγάπη μας και στον εαυτό μας και τους αγαπημένους  ανθρώπους μας, είτε είναι φίλοι είτε συγγενείς είτε ο γείτονας που μας στάθηκε στην τελευταία πλημμύρα.

Κυρίως  τα Χριστούγεννα  που θεωρούνται η κατεξοχήν οικογενειακή γιορτή,  ακόμη και οι πιο ανεξάρτητοι από εμάς αναζητούν την ζεστασιά και τη θαλπωρή των αγαπημένων προσώπων τους.
Είναι καλό να αναγνωρίσουμε αυτή μας την ανάγκη και μέσα από αυτήν να νοιώσουμε  και τους άλλους ανθρώπους.
Δες τη χαρά και το χαμόγελο των αγαπημένων σου όταν σε βλέπουν μπροστά τους και φωτίζεται το πρόσωπό τους γιατί τους κάνεις το αναπάντεχο δώρο της παρουσίας σου.
Χαίρονται  που είσαι μαζί τους, που μπορείτε να κοιταχθείτε στα μάτια, να αγγιχθείτε!
Τι πολυτιμότερο δώρο μπορείς να κάνεις από την αίσθηση «του αξίζεις, είσαι σημαντικός για μένα  και γι ΄ αυτό είμαι εδώ»;

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια ο υπερκαταναλωτισμός μας είχε ξεγελάσει. Τον αφήσαμε να κλέψει λίγο από την ανθρωπιά μας, τη ζεστασιά μας.
Τι αξία έχει ένα καινούριο ψυγείο για μια μάνα που στερείται το γιο της ακόμα και τις γιορτινές αυτές μέρες; Αν τη ρωτούσες πιθανότατα θα σου έλεγε « ας μπορούσα να τον βλέπω  πιο συχνά, και δεν ήθελα τίποτα. Μου φτάνουν όσα έχω».

Πόσο  χαίρεται η εξάχρονη κορούλα όταν έχει την ευκαιρία να βγει βόλτα στο πάρκο με τους γονείς της και βλέπει όλη την αγάπη και το καμάρι στα  μάτια τους, σε κάθε κουβέντα, σε κάθε τσαχπινιά, και ο μπαμπάς της εξηγεί τα χίλια δυο πράγματα που γνωρίζει για τα ζωάκια  ή για τα αγαπημένα της λουλούδια; Ας βγούμε έξω να ρωτήσουμε «πόσα παιδιά θα άλλαζαν την Νο 102 κουκλίτσα  ή τηλεκατευθυνόμενο 17 για μια τέτοια βόλτα; Αν έπρεπε να  διαλέξουν, Όλα! θα την άλλαζαν όλα!
Πόσοι άνθρωποι ακόμα και ενήλικες πλέον κουβαλάνε την απογοήτευση για τις  γιορτές που δεν είχαν τους γονείς τους κοντά; Την απόρριψη που ίσως ένοιωθαν κοιτώντας τις  εξέδρες μη βρίσκοντας ανάμεσα στο πλήθος και τους δικούς τους αγαπημένους να είναι εκεί για να τους ενθαρρύνουν ή να τους επευφημήσουν; Και όμως ίσως είχαν για δώρο τη μηχανή που ζητούσαν τόσο καιρό. Αλλά δε γιάτρεψε την πληγή…
Πόσοι γονείς δεν ελπίζουν ότι τώρα στις διακοπές θα δουν επιτέλους τα παιδιά τους ή τα εγγονάκια τους και το μόνο που τους μένει είναι μια επίσκεψη στα βιαστικά και ένα μεγάλο κουτί;

Ο καθένας μας έχει το δικό του μοναδικό τρόπο να φανερώνει τις αλήθειες του και τα συναισθήματά του. Ας είναι αυτές τις γιορτές να  εκφράσουμε την αλήθεια μας, να προσφέρουμε τα δώρα μας, όποια και αν είναι αυτά μικρά ή μεγάλα, με αγάπη!

Με μικρές αλλαγές στο χρόνο, το ρυθμό μας, τον τρόπο που εκδηλώνουμε την αγάπη μας μπορούμε να κάνουμε τα  μεγάλα θαύματα  της ζωής μας!

Ελένη Καψή

24 Δεκεμβρίου 2010

ευχές

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Από το πρωί στο ραδιόφωνο παίζει Χριστουγεννιάτικα
τραγούδια. Γλυκές μελωδίες που αγκαλιάζουν το πνεύμα
μαλακώνουν την ψυχή, ανοίγουν την καρδιά.
Τα Χριστούγεννα η ψυχή αναζητά το μικρό παιδάκι
που όλοι έχουμε μέσα μας. Αφήνουμε για λίγο τις
έννοιες   και επιτρέπουμε  στον εαυτό να χαρεί. Να νοιώσει
όμορφα συναισθήματα, να δώσει και να πάρει αγάπη.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων δίνει το σύνθημα και
όλα αρχίζουν να φαντάζουν διαφορετικά. Έχουν  άλλο
χρώμα άλλη λάμψη.

Η ελπίδα, τα όνειρα, η χαρά , το γέλιο, η προσμονή , η πίστη
φέρνουν το δικό τους χρώμα . Σκορπίζει στην ατμόσφαιρα και
η μαγεία των Χριστουγέννων τυλίγει τα πάντα γύρω.

Να είστε όλοι καλά

Ελένη Παπακωνσταντίνου

14 Δεκεμβρίου 2010

λέξεις......

Λέξεις……………
Λέξεις που σκέφτομαι………………
Λέξεις που είπα…………… που θα ήθελα να πω…………
Λέξεις που δεν μπορώ να πω…………………………………
Που δεν μπορώ να σκεφτώ……………………………………

Λέξεις που όταν έχουν μέσα τους αγάπη  φέρνουν τη χαρά, την ευτυχία πρώτα σε μένα
Και  μετά σ’ αυτόν που απευθύνονται.
Λέξεις που όταν λέγονται χωρίς υπευθυνότητα μπορούν να πληγώσουν, να στεναχωρήσουν
να θυμώσουν, να  καταστρέψουν.

Οι λέξεις είναι δύναμη. Είναι  ενέργεια. Είναι τα εργαλεία που έχω για να επικοινωνήσω,
να σκεφτώ, να δημιουργήσω τα γεγονότα στη ζωή μου.

Είναι το πιο δυνατό εργαλείο που έχω αλλά σαν το μαχαίρι με τις δύο λεπίδες, οι λέξεις
μπορούν να δημιουργήσουν τα πιο σπουδαία γεγονότα αλλά και να καταστρέψουν οτιδήποτε
υπάρχει στη ζωή μου.

Λέξεις που μόλις βγουν από το στόμα μου δεν μπορώ να τις πάρω πάλι  πίσω. Είναι σαν τα φτερά
 που τα παίρνει ο άνεμος και δεν μπορώ μετά να τα μαζέψω.

Κάνω σήμερα μια συνειδητή συμφωνία με τον εαυτό μου:
Να είμαι υπεύθυνη για τις λέξεις που σκέφτομαι, που λέω, που χρησιμοποιώ
για να επικοινωνήσω  .
Μένοντας σταθερή στη συμφωνία αυτή θα αρχίσω να βλέπω αλλαγές που θα
συμβαίνουν  στη ζωή μου, αλλαγές που έχουν να κάνουν πρώτα με τον εαυτό μου
και μετά με τους  ανθρώπους γύρω μου , ειδικά με αυτούς που αγαπώ.

Ελένη  Παπακωνσταντίνου

4 Δεκεμβρίου 2010

Αυτογνωσία

Η  ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ <ΕΥ ΖΗΝ> ΧΟΡΕΥΟΥΝ TANGO                                             

Νοιώθεις πίεση, καταπίεση;  Βιώνεις ενδοοικογενειακή βία;
 Έχεις αυξημένες  οικογενειακές, επαγγελματικές και κοινωνικές υποχρεώσεις που σε ταλαιπωρούν;
 Η μοναξιά σε βαραίνει; Η σύγχρονη κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα  σε κουράζει;
Θέλεις Αγάπη,  Ευτυχία,  Γαλήνη,  Δημιουργικότητα;   Θέλεις να είσαι καλά;
Σκέφτεσαι <πώς όμως;>   Λίγοι πραγματοποιούν αυτούς τους στόχους.  Γιατί;

 Επειδή έχουν αυτογνωσία.  Το  γνωστό <Γνώθι σ’αυτόν> από την αρχαιότητα.  Αυτό σημαίνει ότι γνωρίζεις τον εαυτό σου, πώς σκέφτεσαι, πώς αισθάνεσαι και γιατί;
  Όταν δεν έχεις αυτογνωσία, το τοπίο δεν είναι ξεκάθαρο μέσα στην καρδιά σου έχεις εσωτερικές  συγκρούσεις που σε οδηγούν σε εξωτερικές συγκρούσεις…….

 Η Αυτογνωσία είναι το κλειδί στην πόρτα της καρδιάς μας και το ευθύ μονοπάτι στις καρδιές των άλλων…..
 Για να βάλεις  στόχους, οργάνωση στις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, βάλε την καρδιά στο μυαλό σου, βίωσε με την καρδιά σου, έχε Πίστη, ζήσε με την ψυχή σου, μάθε ποιος είσαι, τι θέλεις, που πας κι αν αυτό που ζεις είναι επιλογή σου.
Εκφράσου μέσα από την Τέχνη γιατί είναι πάντα θεραπευτική, βάδισε αυτό τον δρόμο…

Μη σταματάς να αγαπάς, να πιστεύεις, να ταξιδεύεις κυριολεκτικά και μεταφορικά, να ονειρεύεσαι, να ελπίζεις, να στροβιλίζεσαι στην πίστα της ζωής σου χορεύοντας tango….. Όταν γνωρίσεις τον εαυτό σου θα έλθουν η αυτοπαραδοχή, η επίλυση των φοβιών, η συγχώρεση, η κατανόηση, η αγάπη προς όλους, το <Ευ  Ζην>………

Μη ξεχνάς ότι τα κατάλληλα βιβλία, οι ειδικοί, οι κατάλληλοι άνθρωποι, οι εμπειρίες, η εικαστική Τέχνη και όλες οι μορφές Τέχνης, θα σε βοηθήσουν να αυτοεκφραστείς, να ανακαλύψεις τον βαθύτερο εαυτό σου, να βρίσκεσαι στο κέντρο της καρδιάς σου, αποκτώντας συναισθηματική αρμονία που είναι η βάση για αρμονικές σχέσεις….

ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ…..ΑΞΙΖΕΙΣ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ…..ΨΑΞΕ  ΓΥΡΩ ΣΟΥ……ΚΑΠΟΙΟΙ ΧΟΡΕΥΟΥΝ TANGO…………….    

Ελένη Ζηλεμένου

1 Δεκεμβρίου 2010

Μάθε να λες ΟΧΙ

Πόσες φορές δε θέλουμε να πούμε ΟΧΙ και διστάζουμε;

Βρισκόμαστε έτσι να κάνουμε πράγματα που δε μας αρέσουν, να αμελούμε τις πραγματικές μας ανάγκες, να χάνουμε χρόνο  περιμένοντας φίλους και συγγενείς που διαρκώς μας στήνουν», σερνόμαστε σε ασχολίες ή συζητήσεις βαρετές και τρέχουμε μετά να προλάβουμε όσα έχουμε αφήσει πίσω, και ο κατάλογος μπορεί να γίνει πολύ μακρύς…
Τελικά  περιμένουμε από τους άλλους να ανακαλύψουν και να φροντίσουν τις ανάγκες μας, να ανταποδώσουν ή να υποχωρήσουν  όπως κάναμε και εμείς γι ΄ αυτούς, υπονομεύοντας έτσι την ανεξαρτησία μας, δημιουργώντας σχέσεις εξάρτησης και ενισχύοντας το αίσθημα ανικανοποίητου.
Τι φοβόμαστε; Μήπως μας απορρίψουν; Μήπως δεν είμαστε πλέον αρεστοί; Ή δε μάθαμε να αρνούμαστε κάτι χωρίς να τσακωθούμε ή να διακόψουμε τις σχέσεις μας;

Θυμήσου: Δε χρειάζεται να είσαι πάντα το καλό παιδί. Δε χρειάζεται καν να δικαιολογείσαι. Δε χρειάζεται να τσακωθείς. Μπορείς πολύ απλά να πεις: 
  •  «Αυτό δε μου αρέσει, δε θέλω να το κάνω. Λυπάμαι!».
  •  «Ξέρω ότι νοιάζεσαι για μένα, αλλά έχω πάρει την απόφασή μου. Δε θέλω να γίνω  δικηγόρος. Θα ασχοληθώ με  τη διαφήμιση». 
  •  «Σ’ ευχαριστώ για την πρόσκληση αλλά θέλω να περάσω μια ήσυχη βραδιά. Δε θα είμαι καλή παρέα έτσι κι’ αλλιώς!». 
  • «Ευχαριστώ πολύ που με εμπιστεύεσαι αλλά σήμερα προτιμώ να διαβάσω το βιβλίο μου. Δε θα είμαι καλή babysitter  για το παιδί».
  • «Δε θα πιω άλλο. Αρκετά. Θα ξυπνήσω νωρίς το πρωί».
  • «Χρειάζομαι χρόνο για τον εαυτό μου. Δεν μπορώ να το αναλάβω. Ευχαριστώ».
  • «Δε θα οδηγήσω απόψε. Θα αφήσω το αυτοκίνητο και θα πάρουμε ταξί».
  •  «Σε περιμένω ήδη μισή ώρα και δε θέλω να χάσω την παράσταση. Λυπάμαι! Θα μπω και θα συναντηθούμε στο διάλλειμα».
  • «Όταν είμαι έτοιμος-η, θα το συζητήσω. Ειλικρινά σ ΄ευχαριστώ για το ενδιαφέρον».
  • «Δεν έχουμε προφυλακτικό? Αγκαλίτσες  λοιπόν σήμερα… και αύριο τρελίτσες!»

Πες το με σταθερότητα, με αυτοκυριαρχία, με ηρεμία, με ευγένεια!
Χωρίς να ζητάς συγνώμη! Απλά πες το!

Πες το με το σώμα σου, με το ύφος σου, με όλους τους τρόπους που διαθέτεις εκτός από τα λόγια.
Αυτός θα είναι ο τελευταίος τρόπος που θα χρησιμοποιήσεις!
Δώσε αξία στο ΝΑΙ σου!

Ελένη Καψή

29 Νοεμβρίου 2010

Με αγάπη

Το κέφι, η χαρά ,η αισιοδοξία , ο  ενθουσιάσμος  είναι  καταστάσεις
που δημιουργούνται εσωτερικά, είναι δηλαδή προσωπική υπόθεση και
 δεν έχει να κάνει καθόλου με το περιβάλλον  που  ζω, με τις εξωτερικές
συνθήκες.
 Από  άγνοια  πολλές φορές  πιστεύω  ότι η διάθεσή μου εξαρτάται από το
 πώς θα μου μιλήσουν ή από το πώς θα μου συμπεριφερθούν οι γύρω μου.
Όποιοι και να είναι αυτοί. Γονείς, σύζυγος, σύντροφος, παιδιά , φίλοι κλπ.
Αν το δω από αυτή τη θέση θα καταλάβω ότι είμαι υπεύθυνη για τη χαρά μου,
τη λύπη μου, το κέφι μου , την ακεφιά μου , την αισιοδοξία μου, την απαισιοδοξία μου .
Από τις πεποιθήσεις που έχω, από τις ανάγκες μου, από τα όνειρα που έχω κάνει
για τη ζωή μου, από τα θέλω μου , τα μπορώ  και τα αξίζω δημιουργείται
και η ανάλογη  διάθεση  που έχω  στην κάθε στιγμή μου, την κάθε μέρα μου.
Είμαι σε μια κατάσταση ακεφιάς;
Ας  σταματήσω λίγο αυτό που κάνω για να ρωτήσω τον εαυτό ειλικρινά να
μου πει τι είναι αυτό που επιτρέπω και με φέρνει σ’ αυτή την κατάσταση.
Σε ποιούς επιτρέπω να κινούν τα δικά μου νήματα. Να ελέγχουν τη διάθεσή μου.
Αν δεν μπορώ να βρω την απάντηση, αν ακόμα δεν είμαι έτοιμη να δω το θέμα,
επιλέγω συνειδητά να βγω απ’ αυτήν την κατάσταση και κάνω κάτι ώστε
να έχω την διάθεση που επιθυμώ. Έτσι απλά και χωρίς πολλές σκέψεις.
Μόνο με αγάπη. Αγάπη για μένα .
Ελένη Παπακωνσταντίνου


13 Νοεμβρίου 2010

ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΑΣΩ

ΝΑ ΜΗ  ΞΕΧΑΣΩ
Να  καλοσωρίσω   το πρωϊ  τη  μέρα  που έρχεται
Να πάρω μια βαθιά ανάσα για να δεχθώ τη θετική ενέργεια
Να  ανοίξω την αγκαλιά μου και να δεχτώ το φως του  ήλιου
Να με αγκαλιάσω και να ευχαριστήσω το σύμπαν που υπάρχω
Να δω  τα υπέροχα  χρώματα που υπάρχουν γύρω μου
 Να ακούσω  τις  μουσικές , τα τιτιβίσματα  των  πουλιών, τις παιδικές φωνές
 Να αγκαλιάσω τους αγαπημένους μου και να τους δείξω την αγάπη μου
 Να στείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ  στους φίλους που είναι δίπλα μου αλλά
kαι σε αυτούς που είναι μακριά
Να χαμογελάσω, να γελάσω δυνατά, να γελάσω μέσα απ την καρδιά μου
Να μη   ξεχάσω σήμερα  να ζήσω.
Ελένη Παπακωνσταντίνου

6 Νοεμβρίου 2010

Κάνε αυτό που αγαπάει η ψυχή σου!


Κάνε αυτό που αγαπάει η ψυχή σου!

Βρες τον τρόπο να καταφέρεις να ζήσεις όπως λαχταράς, έστω και αν οι καταστάσεις
δεν είναι ευνοϊκές.
Στάσου μακριά από την αίσθηση φόβου που καλλιεργείται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ,
όπως  η οικονομική κρίση, η ακρίβεια, η τρομοκρατία, η κακοκαιρία και  άλλα συναφή θέματα.
 Μην πέφτεις στην παγίδα τους.
Εσύ τι πραγματικά θέλεις; Τι λαχταράς; Πως σου αρέσει να ζεις;

Αναγνώρισε τα μειονεκτήματα αλλά και τα χαρίσματά σου!

Φρόντισε τον εαυτό σου, εκτίμησέ τον, δείξε του εσύ την εμπιστοσύνη σου.

Συγχώρεσε τον για τα λάθη του, αναγνώρισέ τα, εξέφρασε την ειλικρινή σου λύπη σε
 όποιους πρέπει, πάρε την ευθύνη σου και ανέλαβε δράση για ότι μπορείς.

Αποδέξου τον εαυτό σου και τους άλλους. Όχι τις πράξεις, αλλά τον άνθρωπο.
Χωρίς να επιτρέψεις  ξανά τις ίδιες συμπεριφορές  που πλήγωσαν. Έχεις δικαίωμα να
 απομακρυνθείς αν είναι ο τρόπος σου για να προφυλαχθείς και να πας παρακάτω.

Κρατήσου μακριά από ανθρώπους που κλέβουν την καλή διάθεση και την ενέργειά σου.

Λάτρεψε κάθε σου δάκρυ, κάθε ρυτίδα, κάθε άσπρη τρίχα. Σου έχουν δώσει
σοφία και εσωτερικότητα και έχεις πληρώσει το τίμημα.

Αγάπησε  τον εαυτό σου,  για όλες του τις εμπειρίες ! Για τις επιτυχίες και
τις αποτυχίες του!
Είναι όλες στο δρόμο για την προσωπική σου ανάπτυξη!

Στηρίξου στις δυνάμεις σου και προχώρα.

Θυμήσου «Είσαι μοναδικό και ανεπανάληπτο πλάσμα »


Ελένη Καψή